Αποστολή Στον Άρη [Πιθανότητα 1]

Το οξυγόνο δεν είναι το σημαντικότερο στοιχείο για την επιβίωση μιας διαστημικής αποστολής. Από την πρώτη της ακόμη απόπειρα πλανητικής αποίκησης, η Γη κατάλαβε ότι αυτό που απαιτούνταν για να καταφέρουν οι άνθρωποι να διατηρήσουν εξωγήινες αποικίες ήταν η ψυχραιμία.

Το πρώτο κρούσμα παράνοιας εμφανίστηκε το καλοκαίρι του γήινου έτους 2038 στην πρώτη αποικία που κατόρθωσαν να στήσουν οι άνθρωποι στον πλανήτη Άρη. Ο Δημήτριος Ρίθμος, γεωλόγος-γεωπόνος με ειδικότητα στη ζιζανιολογία, είχε αναλάβει τη μελέτη του εδάφους και του υπεδάφους στην πρώτη εβδομάδα της νέας του ζωής, όταν η αποστολή έφτασε στον προορισμό της, στον κρατήρα Ελλάς στις 10 Δεκεμβρίου 2037. Σύμφωνα με τις ημερήσιες αναφορές της επιστημονικής ομάδας στο αρχηγείο της NASA, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας εκείνης ήταν λιγομίλητος και ήσυχος. Στην τελευταία ημέρα της δεύτερης εβδομάδας, καθώς διαχειρίζονταν την οργάνωση των θερμοκηπίων και κατά τη μεταφορά τους έξω από την κάψουλα προσεδάφισης, έφυγε από το πόστο του και πήρε τέσσερις ασπιρίνες από το φαρμακείο της κάψουλας. Το γεγονός δεν έγινε αντιληπτό από κανένα μέλος της ομάδας, αλλά καταγράφηκε από τις κάμερες παρακολούθησης στο εσωτερικό της κάψουλας προσεδάφισης.

Για τις επόμενες τριάντα τέσσερις ημέρες δεν παρατηρήθηκε τίποτα το ασυνήθιστο στη συμπεριφορά του Ρίθμου. Ωστόσο, στις 27 Ιανουαρίου 2038, από τη στιγμή που τον ξύπνησε το αυτόματο σύστημα αφύπνισης, ο άντρας παρέμεινε για τέσσερα λεπτά ξαπλωμένος στο κρεββάτι του, παρακάμπτοντας το πρωτόκολλο. Σε όλη τη διάρκεια του τετραλέπτου ήταν σιωπηλός και από τις κάμερες παρακολούθησης έγινε προφανές πως έκανε νευρικές κινήσεις με τη γλώσσα στο εσωτερικό του στόματός του. Σε δύο περιπτώσεις, η κάτω σιαγόνα του έτρεμε σαν να είχε πέσει απότομα η θερμοκρασία στον υπνοθάλαμο της κάψουλας. Μετά το πέρας του τετραλέπτου, ο Ρίθμος σηκώθηκε απότομα από το κρεββάτι του και φόρεσε τη στολή του. Σε όλη την υπόλοιπη ημέρα, ήταν ιδιαίτερα ομιλητικός και αποζητούσε διαρκώς ευκαιρίες για να συζητάει και να αστειεύεται με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να γίνει βάρος στα περισσότερα μέλη.

Την επόμενη ημέρα ο Ρίθμος ακολούθησε κανονικά το πρωτόκολλο αφύπνισης, σε αντίθεση με την προηγούμενη ημέρα. Είχε επανέλθει στην προηγούμενη συμπεριφορά του, στην οποία και παρέμεινε για σαράντα πέντε ημέρες, στο πέρας των οποίων άρχισε να εμφανίζει καθαρά σημάδια πνευματικού αποπροσανατολισμού. Για μία εβδομάδα δεν ανταποκρίνονταν στα καλέσματα των συναδέλφων του, ούτε στις εντολές των ανωτέρων του από το αρχηγείο της NASA, παρά μόνο αν το άλλο άτομο ανέβαζε αισθητά τον τόνο της φωνής του. Σύμφωνα με μια αναφορά της αστροβιολόγου της αποστολής, στις 23 Μαρτίου 2038 και κατά την εγκατάσταση φωτοβολταϊκού συστήματος στο υπόστεγο Ά4, ο Ρίθμος έσπασε τη σιωπή του και είπε μόνο τρεις λέξεις: “Ξεχάσαμε τα Χριστούγεννα”.

Ο Ρίθμος διατάχθηκε στην 1η Απριλίου 2038 από το αρχηγείο της NASA να συναντάει τον ψυχίατρο της αποστολής κάθε πρωί αμέσως μετά από το ξύπνημα και κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί. Μετά από έξι ημέρες συναντήσεων, ο ψυχίατρος ανέφερε στο αρχηγείο πως ο Ρίθμος δεν είχε συνειδητοποιήσει τί θα σήμαινε για τη ζωή του η αποστολή στον Άρη και, μάλιστα, η προσωπική γνώμη του ψυχιάτρου ήταν πως “Μόλις τώρα ξεκίνησε να συνειδητοποιεί ότι ήρθε εδώ για την υπόλοιπη ζωή του. Τώρα έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τί έκανε. Και νομίζω ότι έχει τρομοκρατηθεί.”

Στην έβδομη ημέρα συναντήσεων, ο Δημήτριος Ρίθμος μπήκε στο ιατρείο κρατώντας μία σκαπάνη με την οποία έσπασε και άνοιξε το κεφάλι του ψυχιάτρου. Έπειτα μπήκε στα θερμοκήπια, άνοιξε τρύπες στα τοιχώματά τους και σκότωσε τα έξι άτομα που δούλευαν εκεί. Τέλος, έσπασε το σύστημα υποστήριξης, καταστρέφοντας έτσι το οξυγόνο σε όλους θαλάμους της μικρής αποικίας.

Εμβρόντητοι οι ελεγκτές στο αρχηγείο της NASA στη Γαία παρακολουθούσαν από τις κάμερες τον Ρίθμο ο οποίος έβγαλε το κράνος και τη στολή του, κάνοντας ημίγυμνος τα τελευταία του βήματα στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη.