Κριτική!

Την άνοιξη του 2001 ξεκίνησα να γράφω. Η αφορμή ήταν τα βιβλία του Άρχοντα Των Δαχτυλιδιών. Από τότε, στα 10 χρόνια που πέρασαν, έχω φτιάξει πέντε διαφορετικά σύμπαντα και έχω γράψει μερικές σύντομες ιστορίες. Κάποιες από τις σύντομες ιστορίες ανήκουν σε κάποια από αυτά τα σύμπαντα, αλλά μερικές είναι ανεξάρτητες.

Σε κάθε κόσμο που δημιουργούσα και ανέπτυσσα, άλλαζα το ύφος γραφής μου.

Στον πρώτο κόσμο, (Νιμησία) που τον ξεκίνησα όταν ήμουν ακόμα 17 περίπου χρονών, το ύφος γραφής ήταν ουσιαστικά αντιγραφή από το ύφος γραφής του John Tolkien. Η επιρροή του επάνω μου ήταν πολύ έντονη και είχα μόλις ξεκινήσει να γράφω. Έτσι, ό,τι πιο κοντινό είχα σε συγγραφή ήταν εκείνος. Παρόλο που τα βασικά στοιχεία του πρώτου μου κόσμου δεν είναι αντιγραφή από τίποτα (ευτυχώς!), το ύφος γραφής είναι καθαρός Tolkien.

Μερικά χρόνια αργότερα, αποφάσισα να ξεκινήσω μια σύντομη παιδική ιστορία για τον αδερφό μου. Αυτό που τελικά συνέβη ήταν να προκύψει ένα νέο σύμπαν (Σάμνα Σάνυα), μεσαιωνικό όπως το πρώτο, αλλά με αρκετά στοιχεία τρόμου, ειδικά στην προϊστορία του. Εκεί, άλλαξα το ύφος γραφής μου και άρχισα να διαμορφώνω, χωρίς να το καταλαβαίνω απόλυτα, το δικό μου ύφος γραφής σιγά-σιγά. Παρατηρούσα την πορεία της ιστορίας, την πορεία της προϊστορίας και κάτι μου άρεσε, κάτι αόριστο που δεν ήξερα τί στο καλό ήταν. Λίγο αργότερα κατάλαβα πως ήταν ο τρόπος με τον οποίο έγραφα.

Ο τρίτος κόσμος (Σκοτεινός Γαλαξίας) δημιουργήθηκε χάρη σε ένα τραγούδι. Για την ακρίβεια, χάρη στο συναίσθημα που μου δώσανε τα τελευταία δευτερόλεπτα ενός τραγουδιού! Κι εκείνος ξεκίνησε ως σύντομη ιστορία, αλλά κατά τη συνηθισμένη μου πλέον μέθοδο, εξελίχθηκε σε ολόκληρο σύμπαν. Ο τρίτος κόσμος ξεκίνησε καθαρά ως ιστορία Τρόμου. Μόλις τελείωσα με την αυθόρμητη δημιουργία του (θα εξηγήσω άλλη φορά τί εννοώ με τον όρο ‘αυθόρμητη δημιουργία’), άρχισα να σκέφτομαι και να ετοιμάζω τα βασικά στοιχεία του κόσμου αυτού. Και, χάρη στην αγάπη μου για την τεχνολογία και το διάστημα, ενέταξα τελικά τον τρίτο κόσμο στην κατηγορία Επιστημονικής Φαντασίας – Τρόμου.

Από την αρχή της δημιουργίας του, ο Σκοτεινός Γαλαξίας είχε κάτι που με ανακούφιζε και μου έδινε κίνητρο για να συνεχίσω. Γρήγορα κατάλαβα πώς είχα πλέον βρει το δικό μου ύφος γραφής. Ήταν η πρώτη του μορφή και ήταν τόσο διαφορετική και ξεχωριστή από οτιδήποτε άλλο είχα γράψει ως τότε, που μου έδωσε λόγο να συνεχίσω. Για το λόγο αυτό, ο Σκοτεινός Γαλαξίας είναι ο μέχρι τώρα περισσότερο ολοκληρωμένος κόσμος μου. Έχει τις περισσότερες σελίδες, τις περισσότερες σημειώσεις, τα πιο πολλά σχεδιαγράμματα και προσχεδιασμένα δύο βιβλία, από τα οποία, το πρώτο είναι ολοκληρωμένο πάνω από τη μέση. Η ανακούφιση που μου έδωσε το γεγονός ότι είχα επιτέλους βρει το δικό μου ύφος γραφής, με βοήθησε να αναπτύξω τον κόσμο αυτό περισσότερο από τους προηγούμενους.

Από τη στιγμή που αντιλήφθηκα πως είχα πλέον φτιάξει το προσωπικό μου ύφος στο γράψιμο, άρχισα να σκέφτομαι παραπέρα. Για να καταπολεμήσω το πρόβλημα που εμφανιζόταν με τη διαρκή δημιουργία διαφορετικών συμπάντων (έπρεπε κάποια στιγμή να πάω πίσω και να ολοκληρώσω αυτά που είχα ήδη φτιάξει!) αποφάσισα πως, αν έφτιαχνα κι άλλο κόσμο, αυτός θα ήταν ο τελευταίος. Για να είμαι σίγουρος πως δε θα ήθελα να φτιάξω κι άλλον μετά, αποφάσισα να κάνω τον τελευταίο κόσμο, ένα κόσμο με παράλληλα σύμπαντα. Έτσι, κάθε φορά που θα μου ερχόταν μια ιδέα για κάτι καινούριο, σε όποια κατηγορία συγγραφής κι αν αυτό ανήκε, θα μπορούσα να το προσαρμόζω στον κόσμο των παράλληλων συμπάντων. Αυτός ήταν ο τέταρτος κόσμος μου (Πανκύριοι Κόσμοι, το όνομα είναι προσωρινό).

Αυτό ήταν, λοιπόν; Είπα πως θα έφτιαχνα ένα τελευταίο κόσμο και το έκανα; Όχι φυσικά! Μετά από λίγο καιρό, μην αντέχοντας την παρακμή στις καθημερινές τηλεοπτικές σαπουνόπερες και βλέποντας ότι οι καινούριες τηλεοπτικές σειρές βασιζόταν κατά 99% στα ερωτικά τρίγωνα, τις σχέσεις κλπ, αποφάσισα να γράψω μια ιστορία σε επεισοδιακή μορφή, σαν σειρά, που να έχει ως βάση το μυστήριο και την τεχνολογία με αληθινές ανατροπές κι όχι του τύπου «αυτή είναι η αδερφή που ποτέ δε γνώρισες» ή «τα είχα για δύο χρόνια με τον κολλητό σου». Αυτός ήταν ο πέμπτος κόσμος (Άρρητον). Δε περιμένω να τον ολοκληρώσω ποτέ, αλλά, μια και ήδη έχω ετοιμάσει την αρχή, το τέλος και τα βασικά στοιχεία της ιστορίας, μπορώ πλέον να γράψω για τα ενδιάμεσα. Έχω όμως άλλους τέσσερις κόσμους να ολοκληρώσω!

Αυτή ήταν μια σύντομη περιγραφή για τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε το ύφος γραφής μου σε κάθε νέο κόσμο που δημιουργούσα. Αλλά, δεν είναι αυτό που ήθελα να πω σε αυτό το σχόλιο! Ως συνήθως, έκανα μεγάλο πρόλογο μέχρι να φτάσω στο κυρίως θέμα.

Τί ήθελα να πω εξ’ αρχής;

Ήθελα, πρώτα από όλα, να πω ότι με τίποτα δε περίμενα την ανταπόκριση που είχαν οι ιστορίες μου. Με τίποτα! Πίστευα ότι, στην καλύτερη περίπτωση, ο κόσμος θα αδιαφορούσε και θα ήταν σα να μην έφτιαξα ποτέ την Κοσμοσύρια. Στη χειρότερη περίπτωση, δε θέλετε να ξέρετε!

Όμως, εμφανίστηκαν άτομα που διαβάζουν φαντασία. Άτομα που τους αρέσει το διάβασμα, οι ιστορίες, άτομα που φτάσανε στο σημείο να μου πούνε πως τους αρέσει ακόμα κι ο τρόπος που γράφω!

Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ικανοποίηση για εμένα. Τώρα γνωρίζετε, έστω και περιληπτικά, το πώς προχώρησα εδώ και δέκα χρόνια. Πάσχιζα να αποκτήσω ένα δικό μου ύφος γραφής και να γράψω ιστορίες που να μην είναι απολύτως κακές ή απαράδεκτες. Χάρη στις αντιδράσεις σας, μπορώ να νιώσω πλέον ότι, μετά από τόσα χρόνια, ίσως και να έμαθα κάτι για τη συγγραφή, ίσως κάτι, έστω κάτι λίγο να κατάφερα να μάθω ώστε να αγγίξω το πιο απομακρυσμένο όριο του περιθωρίου σε αυτό που λέγεται «συγγραφή».

Σας ευχαριστώ όλους για όσα μου έχετε πει, για τα μηνύματα, τις αντιδράσεις, τον τρόπο με τον οποίο εκφράζετε τις απόψεις σας.

Τελειώσαμε; Είπα αυτά που ήθελα να πω; Πάλι όχι! Ακόμα κι όταν συζητάω, παρασύρομαι με τέτοιο τρόπο να το ξέρετε!

Ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησα το ποστ είναι ο εξής: θέλω να μάθω τί δε σας αρέσει. Στον τρόπο γραφής μου, στις ιστορίες μου, στο οτιδήποτε. Πολλές περιγραφές; Λίγες περιγραφές; Ανόητα γραμμένος διάλογος; Λίγος διάλογος; Καθόλου διάλογος; Πολύ φαντασία; Κακή φαντασία; Κακοί τίτλοι στις ιστορίες; Κουραστικός τρόπος γραφής; Ορθογραφικά και συντακτικά λάθη;

Όλοι μας έχουμε πράγματα που θα αλλάζαμε. Σε ό,τι αφορά τις ιστορίες μου, θα ήθελα να ξέρω τί είναι αυτό που δε σας άρεσε. Είτε είναι μικρό, είτε μεγάλο. Αυτά που σας αρέσουν στις ιστορίες μου με βοηθάνε να συνεχίσω και αυτά που δε σας αρέσουν με βοηθούν να βελτιωθώ.

Αυτό ήθελα να πω, ορίστε!

Σας ευχαριστώ ξανά για το ενδιαφέρον που δείχνετε. Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου είτε μέσω facebook (ο σύνδεσμος βρίσκεται πάνω αριστερά στη σελίδα), είτε με σχόλια εδώ στο ίδιο το blog, είτε με email από το προφίλ μου στο blogger.

Α! Κάτι ακόμα! Δεν ήθελα να πω τίποτα μέχρι την τελευταία μέρα, αλλά μ’ αρέσει να δημιουργώ μυστήρια.

Στις επόμενες μέρες, η Κοσμοσύρια θα αποτίσει φόρο τιμής στα δύο πρώτα άτομα που δώσανε αληθινή σημασία στις ιστορίες μου και μου δώσανε μεγάλη βοήθεια, με το δικό του τρόπο το κάθε άτομο.

Αυτά 🙂